Przed nawiązaniem z osobą stosunku pracy lub przed dopuszczeniem osoby do innej działalności związanej z leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych na rzecz małoletnich lub z opieką nad nimi na pracodawcy lub innym organizatorze takiej działalności oraz na osobie, z którą ma być nawiązany stosunek pracy lub która ma być dopuszczona do takiej działalności (dalej jako pracownik), ciążą obowiązki uzyskania informacji i dokumentów dot. przestępstw przeciwko małoletnim. Pracownik musi przedłożyć pracodawcy min. informację z Krajowego Rejestru Karnego.
Jeśli pracownik posiada obywatelstwo innego państwa niż Polska, ponadto przedkłada informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa, a także oświadczenie o państwie lub państwach, w których zamieszkiwała w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczpospolita Polska i państwo obywatelstwa.
Wydaje się, że z treści art. 21 ust. 1 u.p.z.p.s. wyraźnie wynika, że szeroko rozumiana praca (lub działalność) ma być nakierowana m.in. na leczenie małoletnich lub z opiekę nad nimi. W związku z powyższym dokumenty muszą przekazać pracodawcy pracownicy, którzy w ramach swojej pracy wykonują z dziećmi pracę związaną z leczeniem lub opieką nad nimi.
KIO przyjęła, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego dot. usługi kompleksowego sprzątania i czynności pomocniczych przy pacjencie nie ma podstaw do zobowiązania wykonawcy do uzyskania i przekazania zamawiającemu oświadczeń o KRK, czy informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw przeciwko małoletnim zgodnie z wymogami nałożonymi “ustawą Kamilka”. Zamawiający wskazywał, że czynności pomocnicze świadczone mogą być również na rzecz osób małoletnich (przebieranie, pomoc w czynnościach higienicznych).
Izba zważyła, że prawo do uzyskania informacji o osobie ujętej w Rejestrze, przysługuje pracodawcom – przed nawiązaniem z osobą stosunku pracy związanej z leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, opieką nad nimi. Firma prowadząca działalność związaną ze sprzątaniem nie jest uprawniona do weryfikacji pracowników pod kątem ich karalności na tle seksualnym.
“Ponadto wskazać należy, że ww. przepis wyróżnia stosunek pracy jako przesłankę do realizowania obowiązków określonych w art. 21 ustawy.(…) Pracodawca może również wystąpić z zapytaniem o udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego o pracowniku, ale tylko pod warunkiem wskazania w punkcie 11 formularza konkretnego przepisu prawa, z którego wynika wymóg niekaralności pracownika. W przedmiotowej sprawie pracodawca nie jest uprawniony do wymagania informacji z KRK oraz pozostałych dokumentów na podstawie przepisów obowiązującego prawa. Odwołujący, jako podmiot nie realizujący jednego ze wskazanych w art. 21 ust. 1 ustawy o ochronie małoletnich rodzaju działalności, samodzielnie nie może uzyskać zaświadczeń z KRK swoich pracowników, ponieważ brak jest ku temu podstawy prawnej. Izba stwierdziła więc, że Odwołujący prowadząc działalność związaną ze sprzątaniem nie jest uprawniony do weryfikacji pracowników w oparciu o przepis art. 21 ustawy, co wprost znajduje potwierdzenie w art. 12 ustawy która określa krąg podmiotów mających dostęp do Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. Izba podkreśla również, że nakazanie wykreślenia spornego postanowienia SWZ nie wyłącza możliwości Zamawiającego do takiego uksztaltowania postanowień SWZ, aby możliwa była weryfikacja personelu mającego kontakt z osobami małoletnimi. Powyższe jednak musi zostać dokonane z uwzględnieniem brzmienia przepisów ustawy o ochronie małoletnich. Zauważyć bowiem należy, że to Zamawiający jest podmiotem, o którym mowa w art. 21 ustawy i to na nim spoczywają obowiązki związane z weryfikacją osób skierowanych do kontaktu z osobami małoletnimi. W związku z powyższym to Zamawiający winien ustanowić postanowienia SWZ w taki sposób, aby zasady weryfikacji osób, które będą realizowały usługę sprzątania były po jego stronie, nie zaś wykonawcy nie zajmującego się obszarami działalności wynikającymi z ustawy o ochronie małoletnich.”
Patronat merytoryczny: KMITA Kancelaria
Przeczytaj także: Od politycznej zagrywki PiS do sali sądowej. Sąd unieważnia decyzję władz powiatu o odwołaniu dyrektora szpitala
Źródło:
wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 7 kwietnia 2025 r. (KIO 989/25)
