W założeniu ustawa usprawnieni funkcjonowanie systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne m.in. przez wprowadzenie zmian w zakresie większego zróżnicowania rodzajów zespołów ratownictwa medycznego, wytycznych do planowania liczby i rodzaju jednostek systemu, kursów dla lekarzy systemu i pielęgniarek systemu, rejestru jednostek współpracujących z systemem Państwowe Ratownictwo Medyczne oraz Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, a także stworzenie podstawy prawnej do wypłaty dodatków dla członków zespołów ratownictwa medycznego.
Poprawa bezpieczeństwa Zespołów Ratownictwa Medycznego
Nowe przepisy zapewniają członkom zespołów ratownictwa medycznego wsparcie psychologiczne, cykliczne szkolenia z technik samoobrony oraz sposobów reagowania w trudnych sytuacjach, szczególnie radzenia sobie z agresywnymi pacjentami. Szkolenia będą odbywały się nie rzadziej niż raz na 5 lat i będą finansowane ze środków publicznych.
Przeszkolenie:
1) obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne,
2) trwa nie krócej niż 8 godzin dydaktycznych, przy czym godzina dydaktyczna trwa 45 minut.
Zwiększenie zatrudnienia personelu medycznego
W ustawie znalazł się przepis, który wprowadza trzyosobowe Zespoły Ratownictwa Medycznego (ZRM) oraz Motocyklowe Jednostki Ratownicze (MJR). Obecnie minimalny skład zespołów ustalony jest na poziomie dwóch osób. Liczba i rozlokowanie zespołów ratowniczych w terenie określi wojewódzki plan działania systemu PRM.
Motocykle ratunkowe dotrą szybciej tam, gdzie karetka będzie miała trudności z dojazdem. MJR będą działać od początku maja do końca września, do 12 godzin dziennie. Kierownikiem motocyklowej jednostki ratunkowej, będzie osoba wskazana
przez dysponenta tej jednostki, będąca lekarzem systemu, pielęgniarką systemu lub ratownikiem medycznym.
Nowela zmienia też zakres doświadczenia dyspozytora medycznego. Dotychczas musiał mieć trzy lata doświadczenia zawodowego. Skrócono to do dwóch lat.
Każdy SOR ma obsługiwać teren nie większy niż obszar zamieszkały przez 200 tys. mieszkańców, co zapewni dotarcie zespołu do miejsca zdarzenia w ciągu nie dłużej niż 45 minut.
Dodatki za pracę w niedzielę i święta oraz w nocy
Wprowadzono również podstawę prawną do wypłaty dodatków za pracę w niedzielę i święta oraz w nocy (45% lub 65% podstawowej pensji). Dotychczas takie prawo mieli tylko ci, którzy pracowali w zespołach stacjonujących przy szpitalu. Teraz dodatki otrzymają nie tylko medycy pracujący w karetkach, ale również m.in. kierowcy karetek i piloci lotniczych zespołów ratownictwa medycznego.
Numer 999 najszybszy
Po wybraniu numeru 999 połączymy się, tak jak dotychczas, bezpośrednio z dyspozytornią medyczną z pominięciem centrum powiadamiania ratunkowego. To oznacza szybsze przyjmowanie zgłoszeń.
Pierwsza pomoc
Ustawa rozszerza też definicję pierwszej pomocy. Nowe prawo pozwala na pomoc chorym w nagłych sytuacjach. Świadek wypadku będzie mógł podać poszkodowanemu leki, które ten ma przy sobie, aby mu pomóc i przerwać np. atak padaczkowy, wstrząs anafilaktyczny czy hipoglikemię. Również w szkołach i przedszkolach nauczyciele i opiekunowie będą mogli podać leki dzieciom przewlekle chorym.
Kary za odmowę przyjęcia pacjenta
Odmowa przyjęcia przez szpital osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, pacjenta urazowego lub pacjenta urazowego dziecięcego od jednostek systemu albo niewykonanie decyzji rozstrzygającej spór (dotyczący przyjęcia do szpitala osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, w sytuacji, gdy spór dotyczy przyjęcia osoby transportowanej przez zespół ratownictwa medycznego lub zespół transportu sanitarnego z terenu innego województwa niż to, w którym znajduje się ten szpital) skutkuje zastosowaniem kary umownej określonej w umowie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej lub niezwłocznym rozwiązaniem tej umowy. Informacja o odmowie przyjęcia przez szpital takiej osoby jest przekazywana przez dysponenta jednostki albo przez krajowego koordynatora ratownictwa
medycznego lub wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego do dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie 7 dni od dnia udzielenia tej odmowy albo dnia niewykonania decyzji.
Zgon w karetce
W przypadku zgonu pacjenta w specjalistycznym środku transportu sanitarnego zespołu ratownictwa medycznego zwłoki pacjenta przewozi się do wskazanego przez dyspozytora medycznego albo wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego zakładu medycyny sądowej albo prosektorium szpitala.
W przypadku martwego urodzenia dziecka w specjalistycznym środku transportu sanitarnego ZRM, zwłoki martwo urodzonego dziecka przewozi się do najbliższego pod względem czasu dotarcia szpitala udzielającego świadczeń zdrowotnych w zakresie położnictwa i ginekologii albo do szpitala wskazanego przez dyspozytora medycznego albo wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego.
Przewozu zwłok pacjenta albo martwo urodzonego dziecka dokonuje się specjalistycznym środkiem transportu, w którym nastąpił zgon albo martwe urodzenie. Przewozu zwłok dokonuje się niezwłocznie.
Kursy pomocy w stanach nagłych
W uzasadnieniu projektu czytamy: “W stosunku do lekarzy systemu oraz pielęgniarek systemu udzielających świadczeń zdrowotnych w jednostkach systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, a więc w zespołach ratownictwa medycznego i w szpitalnych oddziałach ratunkowych, wprowadza się obowiązek ukończenia kursów postępowania w stanach nagłych (art. 1 pkt 1 lit. a i b, art. 1 pkt 28). Z obowiązku tego zwolnieni zostaną lekarze specjaliści medycyny ratunkowej, intensywnej terapii oraz anestezjologii i intensywnej terapii, pielęgniarki z tytułem specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego lub anestezjologicznego i intensywnej opieki, a także osoby odbywające specjalizację w tych dziedzinach. Niedopełnienie obowiązku odbycia wyżej wymienionych kursów skutkować będzie brakiem możliwości udzielania świadczeń zdrowotnych w jednostkach systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne.”
Ustawa stanowi:
Lekarze, o których mowa w art. 3 pkt 3 lit. c–f, są obowiązani do ukończenia kursu w zakresie postępowania z osobami w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego nie rzadziej niż raz na 48 miesięcy.
Pielęgniarki, o których mowa w art. 3 pkt 6 lit. b–d, są obowiązane do ukończenia kursu w zakresie postępowania z osobami w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego nie rzadziej niż raz na 48 miesięcy.
Warunkiem ukończenia kursu stanów nagłych jest uczestnictwo w tym kursie i zdanie egzaminu obejmującego zagadnienia z programu tego kursu.
Lekarz systemu i pielęgniarka systemu, którzy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są zatrudnieni w jednostkach systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, którzy spełniają wymagania odpowiednio dla lekarza systemu, o którym mowa w art. 3 pkt 3 lit. c–f ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, i dla pielęgniarki systemu, o której mowa w art. 3 pkt 6 lit. b–d ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są obowiązani ukończyć kursy w zakresie postępowania z osobami w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, o których mowa w art. 38a ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1, zwane dalej „kursami stanów nagłych”, w terminie do dnia 31 grudnia 2029 r.
Ustawa wchodzi w życie 14 dni od dnia ogłoszenia. Na nowe rozwiązania przeznaczone zostanie w 2025 roku 187 mln zł, a w 2026 roku 382 mln zł.
Patronat merytoryczny: KMITA Kancelaria
Przeczytaj także: Dr Feleszko: dzieci uczulają się na alergeny pokarmowe przez skórę
https://legislacja.gov.pl/projekt/12386955/katalog/13068697#13068697
