Do końca maja podmioty lecznicze powinny ustalić sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego w drodze porozumienia zawartego ze stronami uprawnionymi do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy. Nie wszystkim podmiotom udało się takie porozumienie zawrzeć.
Sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych ustala się corocznie na dzień 1 lipca. Podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze. W tym celu podmioty lecznicze zawierają porozumienie ze związkami zawodowymi/ z pracownikiem wybranym przez pracowników podmiotu leczniczego do reprezentowania ich interesów (jeśli w podmiocie leczniczym nie działa ZZ).
Jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte, sposób podwyższania wynagrodzenia zasadniczego ustala kierownik podmiotu leczniczego corocznie do dnia 15 czerwca, w drodze zarządzenia w sprawie podwyższenia wynagrodzenia. Powodami niepodpisania porozumienia przez stronę związkową są min. zapisy dotyczące podwyższenia wynagrodzenia osób zatrudnionych w ramach stosunku pracy w podmiocie leczniczym, niewykonujących zawodu medycznego w ramach odrębnego zarządzenia kierownika podmiotu leczniczego, czy też w drodze indywidualnych aneksów do umów, według uznania kierownika.
Innymi przyczynami są niezadowolenie personelu medycznego z zagwarantowanych podwyżek. Pielęgniarki uważają, że ich wynagrodzenie jest zbyt niskie, lekarze zaś dopatrują się niesprawiedliwości w porównaniu ich wynagrodzenia z wynagrodzeniem lekarzy rezydentów. Do wynagrodzeń zasadniczych stażystów i rezydentów nie stosuje się bowiem przepisów ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Wynagrodzenia zasadnicze stażystów i rezydentów, określa minister właściwy do spraw zdrowia. Projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie wysokości zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizacje w ramach rezydentury przewiduje, że wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarza i lekarza dentysty odbywającego daną specjalizację w ramach rezydentury w dziedzinach: anestezjologia i intensywna terapia, chirurgia dziecięca, chirurgia ogólna, chirurgia onkologiczna, choroby wewnętrzne, choroby zakaźne, geriatria, hematologia, kardiologia dziecięca, medycyna paliatywna, medycyna ratunkowa, medycyna rodzinna, neonatologia, neurologia, neurologia dziecięca, onkologia i hematologia dziecięca, onkologia kliniczna, patomorfologia, pediatria, psychiatria, psychiatria dzieci i młodzieży, radioterapia onkologiczna, stomatologia dziecięca– w pierwszych dwóch latach zatrudnienia w trybie rezydentury wynosi 10711 zł, po dwóch latach zatrudnienia w tym trybie – 11685 zł. Wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarza i lekarza dentysty odbywającego daną specjalizację w innych dziedzinach medycyny w ramach rezydentury w pierwszych dwóch latach zatrudnienia w trybie rezydentury wynosi 9737 zł, po dwóch latach zatrudnienia w tym trybie – 10030 zł.
Na gruncie ustawy lekarz albo lekarz dentysta bez specjalizacji, od lipca 2025 roku będzie zarabiał 9736,25 zł, a lekarz albo lekarz dentysta ze specjalizacją- 11 863,49 zł. To oznacza, że lekarz odbywający specjalizację w ramach rezydentury w dziedzinach niepriorytetowych zarobi więcej niż lekarz bez specjalizacji zaledwie o 293, 75 zł brutto.
Różnica między wynagrodzeniem lekarza ze specjalizacja, a rezydentem na 3 roku odbywania rezydentury w dziedzinach priorytetowych to tylko 178,49 zl brutto.
Niezadowolone są też pielęgniarki. Nadal problem stanowi sformułowanie “z wymaganym wyższym wykształceniem (studia I stopnia) i specjalizacją”. Pielęgniarka, położna, z wymaganym wyższym wykształceniem na poziomie magisterskim; pielęgniarka, położna z wymaganym wyższym wykształceniem (studia I stopnia) i specjalizacją albo pielęgniarka, położna ze średnim wykształceniem i specjalizacją zarobi 8345,35 zł- to jest o 1390,90 zł brutto mniej od lekarza bez specjalizacji.
Za to więcej od lekarza bez specjalizacji, a nawet od lekarza odbywającego rezydenturę w dziedzinach niepriorytetowych zarobi psycholog kliniczny, bo do jego portfela trafi 10 554,42 zł brutto.
Pojawiają się głosy o konieczności zawieszenia stosowania ustawy. Niezadowoleni są więc nie tylko medycy.
– Państwa polskiego nie stać na to, aby jedna z grup zawodowych miała zagwarantowane podwyżki. Rozwój społeczno-gospodarczy zależy od pracy nie tylko medyków, ale i nauczycieli, policjantów, wojskowych, drogowców, informatyków i naukowców, a tylko przedstawicielom pierwszej grupy zagwarantowaliśmy prawnie rewaloryzację, dzięki której w ostatnich dwóch latach ich wynagrodzenia zwiększyły się o kilkadziesiąt procent – stwierdziła w MenedżerZdrowia Małgorzata Gałązka-Sobotka.
Przeczytaj także: Nakłady na zdrowie nie wystarczą na ustawowe podwyżki dla pracowników medycznych
Źródło: ustawa o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych
Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wysokości zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizacje w ramach rezydentury
Menadżer Zdrowia
