W przypadku śmierci pracownika wynagrodzenie za wykonaną pracę podlega wypłacie członkom rodziny pracownika, lub podlega dziedziczeniu.
Z dniem śmierci pracownika stosunek pracy wygasa. Prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku.
Do renty rodzinnej uprawnieni są następujący członkowie rodziny spełniający warunki określone w art. 68-71 ustawy o emeryturach i rentach z FUS:
- dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione: do ukończenia 16 lat; do ukończenia nauki w szkole, jeżeli przekroczyły 16 lat życia, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia 25 lat życia, albo bez względu na wiek, jeżeli stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy
- przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka:
- zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie co najmniej na rok przed śmiercią ubezpieczonego (emeryta lub rencisty), chyba że śmierć była następstwem wypadku, oraz
- nie mają prawa do renty po zmarłych rodzicach, a gdy rodzice żyją, jeżeli nie mogą zapewnić im utrzymania albo ubezpieczony (emeryt lub rencista) lub jego małżonek był ich opiekunem ustanowionym przez sąd.
3. małżonek (wdowa i wdowiec):
wdowa: w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole – 18 lat życia, lub jeżeli sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy, uprawnionym do renty rodzinnej.
4. rodzice gdy ubezpieczony bezpośrednio przed śmiercią przyczynił się do ich utrzymania (za rodziców w rozumieniu ustawy uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające), a także spełniają odpowiednio warunki określone dla wdowy i wdowca w art. 70 ust. 1 i 2 oraz, co do wieku, również w art. 70 ust. 5 ustawy emerytalnej.
W wyroku z dnia 21 listopada 2011 r., II UK 65/11; Sąd Najwyższy: “renta rodzinna nie przysługuje rodzicom zawsze po śmierci dziecka, lecz wtedy, gdy nie mogli zapewnić sobie utrzymania i dziecko bezpośrednio przed śmiercią przyczyniało się do ich utrzymania.” Zdaniem Sądu renta rodzinna dla rodziców powinna wynikać z niemożności utrzymania się przez rodziców z własnych źródeł utrzymania w zakresie podstawowych potrzeb życiowych a nie z większych dochodów dziecka. Co również pokreślono w wyroku “zapewnienie utrzymania oznacza (…) nie tyle pomoc finansową (choćby i regularną) lecz dostarczanie środków niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.”
Wyliczenie charakter enumeratywny, co oznacza, że inne osoby dziedziczą prawa majątkowe po zmarłym pracowniku na zasadach ogólnych, jeżeli nie ma choćby jednej osoby uprawnionej na podstawie wskazanych norm.
W przypadku braku osób wymienionych wyżej, prawa majątkowe ze stosunku pracy wchodzą w skład spadku i podlegają dziedziczeniu (na zasadach ustawowych albo na podstawie testamentu). W tym przypadku konieczne może się okazać stwierdzenie nabycia spadku.
W przypadku wadliwego określenia przez pracodawcę kręgu osób uprawnionych do otrzymania praw majątkowych ze stosunku pracy po zmarłym pracowniku ponosi on odpowiedzialność odszkodowawczą na zasadach ogólnych.
Ustawa nie określa terminu, w jakim pracodawca powinien wypłacić świadczenia majątkowe na rzecz uprawnionych, powinno to nastąpić niezwłocznie, po ustaleniu kręgu osób uprawnionych.
Dokumentami potwierdzającymi uprawnienie do wypłaty wynagrodzenia od pracodawcy mogą być: akt zgonu, akty urodzenia, akty małżeństwa.
Przeczytaj także: PIP: stwierdzenie mobbingu jest trudne- zarzuty ogólne, hasłowe
Źródło: kodeks pracy
ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

